Bass : Part 4
posted on 13 Aug 2009 00:23 by fatstory in Bass
MyMarch Short Story : Season 3
Bass
Part 4 :: ฝน(อีกแล้ว)
--------------------------------------------------
Previously : นภวรรษทำแผลให้ หนุ่มรุ่นน้องที่ทำตัวเป็นพลเมืองดีมา
ตอนแรกภัทรกะว่าจะแกล้ง หนุ่มหน้าสวย แต่จนแล้วจนรอด กลับเหมือนว่าเขาโดนนภแกล้งให้ใจสั่นซะเอง
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Part 4
แกร๊กๆ ปัง!!! สามวัน สามวันแล้วทีเดียว ที่นภ มีท่าทีหวาดระแวง จนทำให้ผู้เป็นแม่ออกอาการสงสัยไม่น้อย
'นภ เป็นอะไรน่ะเรา หนีแฟนคลับมารึไงหะ' ผู้เป็นแม่ถามแกมหยอกลูกชายไปในตัว
/โห ถ้ามีก็ดีดิแม่ แต่นภรู้สึกเหมือนกับ โดนใครคอยตามอยู่ก็ไม่รู้ ตั้ง 3 วันแล้ว บางทีก็ได้ยินเหมือนเสียงฝีเท้าเดินตาม แต่พอมองไป ก็ไม่มี/
'คิดมากรึเปล่าเรา?'
/โห แม่ นภไม่เคยมีเรื่องอะไรกับใครนะ / ผู้เป็นลูกชาย ทำแก้มป่องให้พอรู้ว่าตอนนี้งอนแล้วนะ จนผู้เป็นแม่ถึงกับขำออกมา
'เออๆ ฉันเชื่อแก ไม่เชื่อแกจะให้ไปเชื่อลูกแมวน้ำที่ไหน ใช่มะ'
/โถ่ แม่ก็...../
'เอ้อ แล้วนี่แกได้เจอเพื่อนบ้านคนใหม่รึยัง แม่ว่าจะแนะนำให้รู้จักกันไว้ซะ แต่แกก็กลับซะค่ำทุกที'
นภวรรษ เดินหนีผู้เป็นมารดา ขึ้นห้องนอนตัวเอง เพราะเขาไม่ได้อยากจะรู้จักกับเพื่อนบ้านคนใหม่นี่สักเท่าไหร่ เพราะอย่างน้อย คนข้างบ้านนี้ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขา อาจไม่ได้เจอกับ น้องชายอีกเลย
หนุ่มหน้าสวยอาบน้ำสระผมเสร็จเรียบร้อย หยิบผ้าเช็ดหัวขึ้นมา ซับน้ำที่เปียกอยู่บนศีรษะหมาดๆ จากนั้นจึงเดินไปเปิดหน้าต่าง แล้วมองไปยังหน้าต่างบ้านตรงข้าม ขอหน่อยเถอะ ขอดูหน่อยว่า เพื่อนบ้านคนใหม่ที่แม่อยากให้รู้จักนักหนา จะหน้าตาเป็นยังไง ไม่ทันไรความมืดมิดของห้องฝั่งตรงข้ามกลับสว่างไสว พร้อมกับมองเห็นขาของใครอีกคนเดินผ่านไป อีกด้านหนึ่งของห้องเพียงแค่นั้น
/เฮ้อ.. เลยไม่ได้เห็นหน้าสักที แต่ว่า ไม่ยอมแพ้หรอกน่า/ นภวรรษเดินไปปิดไฟในห้อง แล้วกลับมานั่งอยู่ที่เดิม เพราะหากคนข้างบ้านมองมาเห็นว่า มีคนนั่งมองอยู่ คงไม่ดีเท่าไหร่ แต่แล้วสิ่งที่ทำให้นภต้องชะงักงันก็คือภาพของคนตรงหน้า เพราะสิ่งที่เห็นคือหนุ่มผมสกินเฮดหรือ ภัทร เดินเข้ามาบริเวณหน้าต่างห้อง โดยมีผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันไว้รอบเองอย่างหลวมๆ เท่านั้น
/เฮ้ย!!/ นภวรรษส่งเสียงดัง เมื่ออยู่ดีๆ ภัทรก็ดึงผ้าเช็ดตัวที่พันตัวเองอยู่ออกต่อหน้าต่อตา ซึ่งนั่นก็ทำให้คนตรงหน้าหันหน้ามาด้วยความตกใจ พร้อมกับคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันไว้อย่างเดิม
+พี่ ... พี่แอบดูผมเหรอ+ แสงไฟจากห้องของภัทรที่ตกกระทบไปยังหน้าต่างบ้านข้างๆ ทำให้ภัทรรู้ว่าคนที่มองอยู่เป็นใคร รู้ดังนั้นภัทรก็กลับมาวางมาดตามปกติ อีกทั้งยังน้ำเสียงแบบว่า จัดผิดแต่ปนขำเล็กๆ ถามคนที่กำลังมองเขาอยู่กลับไป
/อย่า..อย่ามาตลก พี่จะ จะไปแอบดูนาย ทำไม/
+อ้าว ถ้าไม่แอบดูแล้วจะปิดไฟทำไมอะ+
/ก็ ก็แค่จะนอนแล้วหรอกน่า แล้วพอดี จะมาปิดหน้าต่าง ก็แค่นั้น/
+อ้อ เหรอครับ แต่จริงๆแล้ว ถ้าเป็นพี่นภ ผมให้ดูก็ได้นะ ยังไงเราก็มีเหมือนกันไม่ใช่เหรอคร้าบ+
/ไอ้ ไอ้บ้า ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้อยากดู/ นภวรรษตะโกนบอก แต่ไม่ทัน เพราะเจ้าคนข้างบ้านก็เหมือนจะแกล้งกัน เพราะอยู่ดีๆ ก็ปลดผ้าเช็ดตัวออกซะอย่างนั้น
/ไอ้เด็กโรคจิต!!/ นภรีบปิดผ้าม่าน แล้วข่มตาลงนอน แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะนานเนิ่นนาน กว่าที่จะหลับตาลงได้ เพราะเสียงหัวเราะของเด็กหนุ่มบ้านข้างๆ ที่เหมือนว่าดังก้องอยู่ในหูตลอดเวลา
/ไอ้เตี้ยนะ ไอ้เตี้ย ถ้าแกยังอยู่บ้านนี้ ป่านนี้คงไม่ต้องมาเจอกับเด็กโรคจิตนี่แน่ พูดไปก็คิดถึงแกว่ะ เจ้าเบส/
เย็นวันรุ่งขึ้น
/จริงๆนะ เราว่าต้องมีคนแอบตามเราแน่ๆเลยอะ/
*คิดมากรึเปล่า แต่ก็ไม่แน่นะ แกก็แปลก ผู้ชายแท้ๆ สวยกว่าฉันซะงั้น* นภแวะมาหาเพื่อนรักที่ร้าน LikeLover ก่อนกลับบ้าน ด้วยหวังว่าคำพูดของโฟร์ทที่ตอนแรกนภคิดว่าจะช่วยให้เขาสบายใจขึ้น กลับทำให้มันดูแย่ลงมากกว่า
++เราก็รีบหาหนุ่มๆไปรับไปส่งซะทีสิ จะได้ไม่ต้องคอยกลัวว่าจะมีคนคอยแอบตามเรา++ ภนต์หนุ่มหล่อเจ้าของร้านแสดงความเห็น
/โห พี่ก็อีกคนผมผู้ชายนะ แต่ถ้าจะให้ผมคบผู้ชายละก็ คงมีคนเดียวแหละ คนอื่นไม่เอาหรอก ฮึ่ย/ นภพูดไปพลางก็ทำท่าเหมือนอยากจะอ้วกซะให้ได้
++เจ้าเด็กที่ชื่อเบสนั่นน่ะเหรอ++ นภตาค้างเมื่อมีคนรู้ว่า คนที่ตัวเองหมายถึงคือใคร
/ตลกแล้วพี่ เฮ้อ คุยกับพวกคุณๆก็เหนื่อยใจ กลับดีกว่า/ นภเดินกุ้มหน้างุดๆออกจากร้านไป จนไปชนกับใครอีกคน
//อ้าว คุณผู้ช่วยพยาบาลนี่เอง// ศิวายุ หนึ่งในผู้ที่นภเคยช่วยปฐมพยาบาลให้ทักทาย
/อ้าว สวัสดีครับ นี่มาทานกาแฟกันเหรอครับ ร้านนี้กาแฟอร่อยดีนะ/ วายิ้มก่อนจะตอบกลับ
//อร่อยสิครับ ก็นี่ร้านพี่ชายผมอะ 55+//
/เหอๆ ปล่อยไก่ตัวเบ้อเริ่มเลย/ //ไม่หรอกครับ จริงๆแล้วจะพาเพื่อนมาสมัครงานน่ะครับ ตอนนี้ร้านกำลังค้าขายรุ่งสุดๆ แล้วอยากหาพนักงานเพิ่ม คุณ... เอ่อ คุณนภสนใจไหมครับ โอ้ย//
ศิวายุ ร้องลั่นซึ่งนภเองก็สังเกตเห็นว่า มือของคนข้างๆนภ หรือถ้าเขาจำไม่ผิด นี่ก็คือ อัคคี นักฟุตบอลศูนย์หน้าของมหาวิทยาลัย (ใครไม่รู้จักก็แย่แล้ว) กำลังบีบไหล่ของวาไว้แน่น แน่นซะจนนภกลัวว่ามันจะหลุดติดมือมาให้ได้
//เอ่อ ขอแนะนำใหม่นะครับ นี่อัคคี ฟะ แฟนผมเอง// แม้ว่าศิวายุจะดูท่าทางนักเลงนิดๆเหมือนไม่กลัวใคร แต่พอมาเจอกันในท่าทางแบบนี้ ก็น่าขำดีไม่น้อย
/รู้แล้วล่ะครับ รู้ตั้งแต่ร้องโอ้ยแล้ว/ นภพูดไปพลางขำไปพลาง ซึ่งแม้แต่อัคคีก็ออกอาการหน้าแดงเหมือนกัน
//ถ้างั้นก็ ถ้าสนใจก็มาสมัครนะครับขาดอีก 2 คนเอง ขอตัวก่อนครับ//
/น่ารักดีเหมือนกันนะ แฟนกันเนี่ย/ คนสวยเปรยกับตัวเองเบาๆ
+น่ารักก็หาบ้างสิครับ+ เสียงของภัทรที่ดังข้างหู ทำให้นภถึงกับตกใจ แต่นั่นก็ยังทำให้ตกใจได้ไม่เท่ากับ ที่มืออีกข้างของภัทรกำลังจับไหล่ของเขาอยู่
/หืม ตกใจหมด เด็กโรคจิตนี่เอง มาทำอะไรเนี่ย/
+เอ้า ผมจะมาบ้างไม่ได้เหรอไงอะ จริงๆก็ แม่พี่บอกให้ผมมารับพี่กลับบ้าน เห็นบอกมีคนคอยตามไม่ใช่เหรอ ผมอยากรู้เหมือนกันว่าใคร+
/แม่เหรอ? อืมๆ/
ภัทรเดินนำคนหน้าสวยไปที่จักรยานคู่ใจ แต่เมื่อมาถึง ก็ไม่มีวี่แววว่าภัทร จะขึ้นขี้จักรยานสักที
/เอ้า ไม่ไปเหรอ/ +พี่ก็ขี่ซะทีดิ ผมจะได้ซ้อน+
/อ้าว ไหงงั้นอะ/ +ก็ผมจะได้ดูหลังให้ไง ว่ามีใครแอบตามรึเปล่า เกิดผมเป็นคนขี่ แล้วพี่โดนลากไปกลางทางผมจะรู้ไหมอะ+
/ถ้างั้นไม่เอาดีกว่า นายตัวยังกะตึก จะไปไงไหว/ -แน่ใจนะ นี่ก็มืดแล้วด้วย แล้วถ้าวันนี้มันวางแผนฉุดพี่ขึ้นมา ว๊าแม่พี่คงเสียใจแย่-
/พอๆ ไปก็ได้ เอ้า ขึ้นมาสิ/
ได้ผล ยังไงก็ได้ผล เพราะตลอดทางที่ผ่านมา แม้ว่าตลอดทางจะมืด จะเปลี่ยวยังไง แต่นภก็ไม่เกิดความรู้สึกที่ว่ามีคนคอยตามเกิดขึ้นอีกเลย
+พี่นภ ใช้แชมพูยี่ห้อไรอะ ยังกะกลิ่นผลไม้เลย+
/อย่ามาตลก หอมอะไรกันตั้งกะเมื่อวานยังไม่ได้สระผมเลยนะ/ คนหน้าสวยแกล้งหยอก หวังว่าคนที่ซ้อนจะเหวอบ้างก็ดี
+ใครตลกกันแน่ ก็เมื่อวานตอนที่แอบดูผม พี่ยังนั่งเช็ดหัวไปด้วยเลย+ นภถึงกับหน้าแดง ก็อยู่ดีๆ หนุ่มรุ่นน้องพูดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนซะอย่างนั้น
/ก็บอกว่า ไม่ได้แอบดูไง อีกอย่าง ถ้ามันเหมือนผลไม้ขนาดนั้น ทำไมไม่กินเข้าไปเลยล่ะ ชิส์/
งั่ม งับๆๆ ใครจะไปนึก เจ้านภมันก็พูดไปอย่างนั้น แต่คนที่ถูกท้าทายกลับทำจริงๆ
/โอ๊ย งับผมพี่ได้ไง หยุดเดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นพี่ไม่ให้..../ พูดถึงตรงนี้ นภจอดรถแล้วเงียบไป เพราะมัน มันทำให้เขานึกถึงเรื่องในอดีต มันช่างคล้ายกับเมื่อคราวนั้น เหมือนเรื่องนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน
+หยุดทำไมอะ เฮ้ย ฝนตก+
เปาะ แปะ เปาะแปะ หยดน้ำที่หล่นลงมาเรื่อยๆ จากน้อยกลับแรงขึ้นเรื่อยๆ หนุ่มรุ่นน้องรีบบอกให้คนหน้าสวยเปลี่ยนตำแหน่ง หากเขาปล่อยให้คนหน้าสวยตากฝนจนเป็นหวัด เขาต้องแย่แน่ๆ
ระยะทางที่เหลือ แม้ว่าจะไม่ไกลนัก แต่ด้วยสายฝน และลมที่พัดค่อนข้างแรง ทำให้ขี่จักรยานได้ยากลำบากกว่าปกติ
/ฮัดเช่ย ๆ/ คนหน้าสวยจามติดต่อกัน นั่นทำให้ผู้ที่เป็นสารถีเป็นห่วงมากขึ้น
+หนาวเหรอ จะถึงแล้วทนหน่อยนะครับ+ /อืม ฮัดเช่ย/
+เอ่อ ถ้าหนาวก็ ก็…+ ภัทรเอื้อมมือของตัวเองไปดึงมือของนภวรรษ ให้กอดเอวของเขาไว้ แม้คนหน้าสวยจะดูขัดเขินนิดหน่อย แต่ภัทรก็ยังคงรั้งมือไว้ จนนภต้องกอดเอวเขาไว้อย่างนั้น
ครืนนนน เสียงฟ้าร้องดังสนั่น ทำให้คนหน้าสวยตกใจโผเข้ากอด ภัทรเต็มๆ ถึงตอนนี้ แม้ว่าร่างกายจะหนาวเหน็บสักแค่ไหน แต่ในใจกลับอบอุ่นเสียเหลือเกิน
เอี้ยด...
..
.
...
+ถึงแล้ว+ นภวรรษ ค่อยๆลืมตา แล้วก็ต้องตกใจปล่อยมือออกเมื่อนึกขึ้นได้ว่า เขากำลังกอดหนุ่มรุ่นน้องอยู่
/อ้อ ถึง ถึงแล้ว งั้น ขอบใจนะ/
+ครับ แต่รู้งี๊ ไม่บอกว่าถึงแล้วก็ดีอะ อิอิ+
นภ เขินหน้าแดง จนทำอะไรไม่ถูกเลยรีบวิ่งเข้าบ้าน แต่ทันทีที่เข้าบ้าน ฝนก็หยุดตกเอาเสียดื้อซะอย่างนั้น ทำให้คนหน้าสวยถึงกับนึกน้อยใจท้องฟ้า ที่มาแกล้งกันได้
'นี่เจ้าตัวดี รีบไปอาบน้ำสระผมเลยนะ เดี๋ยวไม่สบาย คราวนี้ละ แทนที่จะช่วยรักษาเด็กกลายเป็น ไปแพร่เชื้อให้เด็กแทน แล้วเวลาตัวเปียกเข้าบ้าน รอให้แห้งหน่อยก่อน ค่อยเข้าสิ บราๆๆๆ'
นภรีบวิ่งขึ้นห้องเพื่อจัดการอาบน้ำสระผมให้เรียบร้อย อย่างน้อยก็ดีกว่า อยู่ฟังแม่ของเขาบ่นนี่แหละ
หนุ่มหน้าสวยยังคงจัดการอยู่กับห้องนอนของตัวเอง หยับนั่น จับนี่ จนกำลังจะนอนนั่นแหละ ถึงได้เพิ่งรู้สึกตัวว่า มีคนกำลังมองอยู่
/คือ/ +คือ+ ภัทรและนภ ต่างยืนตรงหน้าต่าง แล้วพูดขึ้นมาพร้อมกัน จากนั้นก็เงียบไป
/คือ... นายพูดก่อน/
+ไม่อะ พี่พูดก่อน+
/นายแหละ/
+ไม่ๆ พี่พูดก่อน+
"โว้ย!!! เงียบๆหน่อย คนจะหลับจะนอน" เสียงที่ได้ยิน ทำให้ทั้งสองรู้ว่า คงไม่ใช่เวลาทีจะมาเกี่ยงกันต่อไป
/คือ/ +คือ+ แต่ก็ไม่วายพูดพร้อมกันอยู่ดี
/คือ แค่อยากจะบอกว่า วันนี้...ขอบใจนะ/ ไม่รู้ทำไม แค่พูดเท่านั้น นภก็ถึงกับใจสั่น ไม่กล้า แม้แต่จะมองหน้าเพื่อนบ้านที่กำลังคุยกันอยู่
+ครับ ผมก็แค่จะบอกว่า วันนี้...อุ่นดีจัง ^_^ + ป๊อง! อีกแล้วเด็กคนนี้ทำให้เขาต้องหน้าแดง อีกแล้ว
/เอ่อ ไป ไปนอนดีกว่า ฝะ ฝันดีนะ/ นภตอบแล้ว ล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยไม่รอฟังว่าคนตรงหน้าจะพูดอะไรต่อ
+ครับ แล้วฝันถึงด้วย ฝันดีครับ+ เสียงที่ได้ยิน ทำให้นภนอนยิ้มอยู่คนเดียว ดีนะ ที่คนหน้าสวยไม่ได้ต้องนอนรวมกับใคร ไม่อย่างนั้น เขาต้องถูกกล่าวหา ว่าบ้าไปแล้วแน่ๆ
--------------------------------------------------
next :
/นี่ภัทร นายรู้อะไรไหม พี่เคยสัญญากับเด็กคนนึง ว่าจะพาเขามาที่นี่ แต่ก็ไม่ได้พามาสักที/
+เหรอครับ เขาคงสำคัญมากเลยนะครับ+
/สำคัญสิ ตอนเด็กๆเราสนิทกันมากเลยนะ แต่ มันก็นานมาแล้ว/
+แล้วอย่างนี้ถ้ามาเจอกันอีกที พี่นภจะจำเขาได้เหรอครับ+
/ต้องจำได้สิ เมื่อเช้าก็เพิ่งได้จดหมายของเขามาเลยนะ ส่งรูปมาด้วย โตขึ้นไม่เท่าไหร่เลยเด็กคนนี้/
+เหรอครับ น่าอิจฉาจัง ทีผมไม่เห็นมีใครจะจำได้เลย+
Bass
Part 4 :: ฝน(อีกแล้ว)
--------------------------------------------------
Previously : นภวรรษทำแผลให้ หนุ่มรุ่นน้องที่ทำตัวเป็นพลเมืองดีมา
ตอนแรกภัทรกะว่าจะแกล้ง หนุ่มหน้าสวย แต่จนแล้วจนรอด กลับเหมือนว่าเขาโดนนภแกล้งให้ใจสั่นซะเอง
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Part 4
แกร๊กๆ ปัง!!! สามวัน สามวันแล้วทีเดียว ที่นภ มีท่าทีหวาดระแวง จนทำให้ผู้เป็นแม่ออกอาการสงสัยไม่น้อย
'นภ เป็นอะไรน่ะเรา หนีแฟนคลับมารึไงหะ' ผู้เป็นแม่ถามแกมหยอกลูกชายไปในตัว
/โห ถ้ามีก็ดีดิแม่ แต่นภรู้สึกเหมือนกับ โดนใครคอยตามอยู่ก็ไม่รู้ ตั้ง 3 วันแล้ว บางทีก็ได้ยินเหมือนเสียงฝีเท้าเดินตาม แต่พอมองไป ก็ไม่มี/
'คิดมากรึเปล่าเรา?'
/โห แม่ นภไม่เคยมีเรื่องอะไรกับใครนะ / ผู้เป็นลูกชาย ทำแก้มป่องให้พอรู้ว่าตอนนี้งอนแล้วนะ จนผู้เป็นแม่ถึงกับขำออกมา
'เออๆ ฉันเชื่อแก ไม่เชื่อแกจะให้ไปเชื่อลูกแมวน้ำที่ไหน ใช่มะ'
/โถ่ แม่ก็...../
'เอ้อ แล้วนี่แกได้เจอเพื่อนบ้านคนใหม่รึยัง แม่ว่าจะแนะนำให้รู้จักกันไว้ซะ แต่แกก็กลับซะค่ำทุกที'
นภวรรษ เดินหนีผู้เป็นมารดา ขึ้นห้องนอนตัวเอง เพราะเขาไม่ได้อยากจะรู้จักกับเพื่อนบ้านคนใหม่นี่สักเท่าไหร่ เพราะอย่างน้อย คนข้างบ้านนี้ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขา อาจไม่ได้เจอกับ น้องชายอีกเลย
หนุ่มหน้าสวยอาบน้ำสระผมเสร็จเรียบร้อย หยิบผ้าเช็ดหัวขึ้นมา ซับน้ำที่เปียกอยู่บนศีรษะหมาดๆ จากนั้นจึงเดินไปเปิดหน้าต่าง แล้วมองไปยังหน้าต่างบ้านตรงข้าม ขอหน่อยเถอะ ขอดูหน่อยว่า เพื่อนบ้านคนใหม่ที่แม่อยากให้รู้จักนักหนา จะหน้าตาเป็นยังไง ไม่ทันไรความมืดมิดของห้องฝั่งตรงข้ามกลับสว่างไสว พร้อมกับมองเห็นขาของใครอีกคนเดินผ่านไป อีกด้านหนึ่งของห้องเพียงแค่นั้น
/เฮ้อ.. เลยไม่ได้เห็นหน้าสักที แต่ว่า ไม่ยอมแพ้หรอกน่า/ นภวรรษเดินไปปิดไฟในห้อง แล้วกลับมานั่งอยู่ที่เดิม เพราะหากคนข้างบ้านมองมาเห็นว่า มีคนนั่งมองอยู่ คงไม่ดีเท่าไหร่ แต่แล้วสิ่งที่ทำให้นภต้องชะงักงันก็คือภาพของคนตรงหน้า เพราะสิ่งที่เห็นคือหนุ่มผมสกินเฮดหรือ ภัทร เดินเข้ามาบริเวณหน้าต่างห้อง โดยมีผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันไว้รอบเองอย่างหลวมๆ เท่านั้น
/เฮ้ย!!/ นภวรรษส่งเสียงดัง เมื่ออยู่ดีๆ ภัทรก็ดึงผ้าเช็ดตัวที่พันตัวเองอยู่ออกต่อหน้าต่อตา ซึ่งนั่นก็ทำให้คนตรงหน้าหันหน้ามาด้วยความตกใจ พร้อมกับคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันไว้อย่างเดิม
+พี่ ... พี่แอบดูผมเหรอ+ แสงไฟจากห้องของภัทรที่ตกกระทบไปยังหน้าต่างบ้านข้างๆ ทำให้ภัทรรู้ว่าคนที่มองอยู่เป็นใคร รู้ดังนั้นภัทรก็กลับมาวางมาดตามปกติ อีกทั้งยังน้ำเสียงแบบว่า จัดผิดแต่ปนขำเล็กๆ ถามคนที่กำลังมองเขาอยู่กลับไป
/อย่า..อย่ามาตลก พี่จะ จะไปแอบดูนาย ทำไม/
+อ้าว ถ้าไม่แอบดูแล้วจะปิดไฟทำไมอะ+
/ก็ ก็แค่จะนอนแล้วหรอกน่า แล้วพอดี จะมาปิดหน้าต่าง ก็แค่นั้น/
+อ้อ เหรอครับ แต่จริงๆแล้ว ถ้าเป็นพี่นภ ผมให้ดูก็ได้นะ ยังไงเราก็มีเหมือนกันไม่ใช่เหรอคร้าบ+
/ไอ้ ไอ้บ้า ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้อยากดู/ นภวรรษตะโกนบอก แต่ไม่ทัน เพราะเจ้าคนข้างบ้านก็เหมือนจะแกล้งกัน เพราะอยู่ดีๆ ก็ปลดผ้าเช็ดตัวออกซะอย่างนั้น
/ไอ้เด็กโรคจิต!!/ นภรีบปิดผ้าม่าน แล้วข่มตาลงนอน แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะนานเนิ่นนาน กว่าที่จะหลับตาลงได้ เพราะเสียงหัวเราะของเด็กหนุ่มบ้านข้างๆ ที่เหมือนว่าดังก้องอยู่ในหูตลอดเวลา
/ไอ้เตี้ยนะ ไอ้เตี้ย ถ้าแกยังอยู่บ้านนี้ ป่านนี้คงไม่ต้องมาเจอกับเด็กโรคจิตนี่แน่ พูดไปก็คิดถึงแกว่ะ เจ้าเบส/
เย็นวันรุ่งขึ้น
/จริงๆนะ เราว่าต้องมีคนแอบตามเราแน่ๆเลยอะ/
*คิดมากรึเปล่า แต่ก็ไม่แน่นะ แกก็แปลก ผู้ชายแท้ๆ สวยกว่าฉันซะงั้น* นภแวะมาหาเพื่อนรักที่ร้าน LikeLover ก่อนกลับบ้าน ด้วยหวังว่าคำพูดของโฟร์ทที่ตอนแรกนภคิดว่าจะช่วยให้เขาสบายใจขึ้น กลับทำให้มันดูแย่ลงมากกว่า
++เราก็รีบหาหนุ่มๆไปรับไปส่งซะทีสิ จะได้ไม่ต้องคอยกลัวว่าจะมีคนคอยแอบตามเรา++ ภนต์หนุ่มหล่อเจ้าของร้านแสดงความเห็น
/โห พี่ก็อีกคนผมผู้ชายนะ แต่ถ้าจะให้ผมคบผู้ชายละก็ คงมีคนเดียวแหละ คนอื่นไม่เอาหรอก ฮึ่ย/ นภพูดไปพลางก็ทำท่าเหมือนอยากจะอ้วกซะให้ได้
++เจ้าเด็กที่ชื่อเบสนั่นน่ะเหรอ++ นภตาค้างเมื่อมีคนรู้ว่า คนที่ตัวเองหมายถึงคือใคร
/ตลกแล้วพี่ เฮ้อ คุยกับพวกคุณๆก็เหนื่อยใจ กลับดีกว่า/ นภเดินกุ้มหน้างุดๆออกจากร้านไป จนไปชนกับใครอีกคน
//อ้าว คุณผู้ช่วยพยาบาลนี่เอง// ศิวายุ หนึ่งในผู้ที่นภเคยช่วยปฐมพยาบาลให้ทักทาย
/อ้าว สวัสดีครับ นี่มาทานกาแฟกันเหรอครับ ร้านนี้กาแฟอร่อยดีนะ/ วายิ้มก่อนจะตอบกลับ
//อร่อยสิครับ ก็นี่ร้านพี่ชายผมอะ 55+//
/เหอๆ ปล่อยไก่ตัวเบ้อเริ่มเลย/ //ไม่หรอกครับ จริงๆแล้วจะพาเพื่อนมาสมัครงานน่ะครับ ตอนนี้ร้านกำลังค้าขายรุ่งสุดๆ แล้วอยากหาพนักงานเพิ่ม คุณ... เอ่อ คุณนภสนใจไหมครับ โอ้ย//
ศิวายุ ร้องลั่นซึ่งนภเองก็สังเกตเห็นว่า มือของคนข้างๆนภ หรือถ้าเขาจำไม่ผิด นี่ก็คือ อัคคี นักฟุตบอลศูนย์หน้าของมหาวิทยาลัย (ใครไม่รู้จักก็แย่แล้ว) กำลังบีบไหล่ของวาไว้แน่น แน่นซะจนนภกลัวว่ามันจะหลุดติดมือมาให้ได้
//เอ่อ ขอแนะนำใหม่นะครับ นี่อัคคี ฟะ แฟนผมเอง// แม้ว่าศิวายุจะดูท่าทางนักเลงนิดๆเหมือนไม่กลัวใคร แต่พอมาเจอกันในท่าทางแบบนี้ ก็น่าขำดีไม่น้อย
/รู้แล้วล่ะครับ รู้ตั้งแต่ร้องโอ้ยแล้ว/ นภพูดไปพลางขำไปพลาง ซึ่งแม้แต่อัคคีก็ออกอาการหน้าแดงเหมือนกัน
//ถ้างั้นก็ ถ้าสนใจก็มาสมัครนะครับขาดอีก 2 คนเอง ขอตัวก่อนครับ//
/น่ารักดีเหมือนกันนะ แฟนกันเนี่ย/ คนสวยเปรยกับตัวเองเบาๆ
+น่ารักก็หาบ้างสิครับ+ เสียงของภัทรที่ดังข้างหู ทำให้นภถึงกับตกใจ แต่นั่นก็ยังทำให้ตกใจได้ไม่เท่ากับ ที่มืออีกข้างของภัทรกำลังจับไหล่ของเขาอยู่
/หืม ตกใจหมด เด็กโรคจิตนี่เอง มาทำอะไรเนี่ย/
+เอ้า ผมจะมาบ้างไม่ได้เหรอไงอะ จริงๆก็ แม่พี่บอกให้ผมมารับพี่กลับบ้าน เห็นบอกมีคนคอยตามไม่ใช่เหรอ ผมอยากรู้เหมือนกันว่าใคร+
/แม่เหรอ? อืมๆ/
ภัทรเดินนำคนหน้าสวยไปที่จักรยานคู่ใจ แต่เมื่อมาถึง ก็ไม่มีวี่แววว่าภัทร จะขึ้นขี้จักรยานสักที
/เอ้า ไม่ไปเหรอ/ +พี่ก็ขี่ซะทีดิ ผมจะได้ซ้อน+
/อ้าว ไหงงั้นอะ/ +ก็ผมจะได้ดูหลังให้ไง ว่ามีใครแอบตามรึเปล่า เกิดผมเป็นคนขี่ แล้วพี่โดนลากไปกลางทางผมจะรู้ไหมอะ+
/ถ้างั้นไม่เอาดีกว่า นายตัวยังกะตึก จะไปไงไหว/ -แน่ใจนะ นี่ก็มืดแล้วด้วย แล้วถ้าวันนี้มันวางแผนฉุดพี่ขึ้นมา ว๊าแม่พี่คงเสียใจแย่-
/พอๆ ไปก็ได้ เอ้า ขึ้นมาสิ/
ได้ผล ยังไงก็ได้ผล เพราะตลอดทางที่ผ่านมา แม้ว่าตลอดทางจะมืด จะเปลี่ยวยังไง แต่นภก็ไม่เกิดความรู้สึกที่ว่ามีคนคอยตามเกิดขึ้นอีกเลย
+พี่นภ ใช้แชมพูยี่ห้อไรอะ ยังกะกลิ่นผลไม้เลย+
/อย่ามาตลก หอมอะไรกันตั้งกะเมื่อวานยังไม่ได้สระผมเลยนะ/ คนหน้าสวยแกล้งหยอก หวังว่าคนที่ซ้อนจะเหวอบ้างก็ดี
+ใครตลกกันแน่ ก็เมื่อวานตอนที่แอบดูผม พี่ยังนั่งเช็ดหัวไปด้วยเลย+ นภถึงกับหน้าแดง ก็อยู่ดีๆ หนุ่มรุ่นน้องพูดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนซะอย่างนั้น
/ก็บอกว่า ไม่ได้แอบดูไง อีกอย่าง ถ้ามันเหมือนผลไม้ขนาดนั้น ทำไมไม่กินเข้าไปเลยล่ะ ชิส์/
งั่ม งับๆๆ ใครจะไปนึก เจ้านภมันก็พูดไปอย่างนั้น แต่คนที่ถูกท้าทายกลับทำจริงๆ
/โอ๊ย งับผมพี่ได้ไง หยุดเดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นพี่ไม่ให้..../ พูดถึงตรงนี้ นภจอดรถแล้วเงียบไป เพราะมัน มันทำให้เขานึกถึงเรื่องในอดีต มันช่างคล้ายกับเมื่อคราวนั้น เหมือนเรื่องนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน
+หยุดทำไมอะ เฮ้ย ฝนตก+
เปาะ แปะ เปาะแปะ หยดน้ำที่หล่นลงมาเรื่อยๆ จากน้อยกลับแรงขึ้นเรื่อยๆ หนุ่มรุ่นน้องรีบบอกให้คนหน้าสวยเปลี่ยนตำแหน่ง หากเขาปล่อยให้คนหน้าสวยตากฝนจนเป็นหวัด เขาต้องแย่แน่ๆ
ระยะทางที่เหลือ แม้ว่าจะไม่ไกลนัก แต่ด้วยสายฝน และลมที่พัดค่อนข้างแรง ทำให้ขี่จักรยานได้ยากลำบากกว่าปกติ
/ฮัดเช่ย ๆ/ คนหน้าสวยจามติดต่อกัน นั่นทำให้ผู้ที่เป็นสารถีเป็นห่วงมากขึ้น
+หนาวเหรอ จะถึงแล้วทนหน่อยนะครับ+ /อืม ฮัดเช่ย/
+เอ่อ ถ้าหนาวก็ ก็…+ ภัทรเอื้อมมือของตัวเองไปดึงมือของนภวรรษ ให้กอดเอวของเขาไว้ แม้คนหน้าสวยจะดูขัดเขินนิดหน่อย แต่ภัทรก็ยังคงรั้งมือไว้ จนนภต้องกอดเอวเขาไว้อย่างนั้น
ครืนนนน เสียงฟ้าร้องดังสนั่น ทำให้คนหน้าสวยตกใจโผเข้ากอด ภัทรเต็มๆ ถึงตอนนี้ แม้ว่าร่างกายจะหนาวเหน็บสักแค่ไหน แต่ในใจกลับอบอุ่นเสียเหลือเกิน
เอี้ยด...
..
.
...
+ถึงแล้ว+ นภวรรษ ค่อยๆลืมตา แล้วก็ต้องตกใจปล่อยมือออกเมื่อนึกขึ้นได้ว่า เขากำลังกอดหนุ่มรุ่นน้องอยู่
/อ้อ ถึง ถึงแล้ว งั้น ขอบใจนะ/
+ครับ แต่รู้งี๊ ไม่บอกว่าถึงแล้วก็ดีอะ อิอิ+
นภ เขินหน้าแดง จนทำอะไรไม่ถูกเลยรีบวิ่งเข้าบ้าน แต่ทันทีที่เข้าบ้าน ฝนก็หยุดตกเอาเสียดื้อซะอย่างนั้น ทำให้คนหน้าสวยถึงกับนึกน้อยใจท้องฟ้า ที่มาแกล้งกันได้
'นี่เจ้าตัวดี รีบไปอาบน้ำสระผมเลยนะ เดี๋ยวไม่สบาย คราวนี้ละ แทนที่จะช่วยรักษาเด็กกลายเป็น ไปแพร่เชื้อให้เด็กแทน แล้วเวลาตัวเปียกเข้าบ้าน รอให้แห้งหน่อยก่อน ค่อยเข้าสิ บราๆๆๆ'
นภรีบวิ่งขึ้นห้องเพื่อจัดการอาบน้ำสระผมให้เรียบร้อย อย่างน้อยก็ดีกว่า อยู่ฟังแม่ของเขาบ่นนี่แหละ
หนุ่มหน้าสวยยังคงจัดการอยู่กับห้องนอนของตัวเอง หยับนั่น จับนี่ จนกำลังจะนอนนั่นแหละ ถึงได้เพิ่งรู้สึกตัวว่า มีคนกำลังมองอยู่
/คือ/ +คือ+ ภัทรและนภ ต่างยืนตรงหน้าต่าง แล้วพูดขึ้นมาพร้อมกัน จากนั้นก็เงียบไป
/คือ... นายพูดก่อน/
+ไม่อะ พี่พูดก่อน+
/นายแหละ/
+ไม่ๆ พี่พูดก่อน+
"โว้ย!!! เงียบๆหน่อย คนจะหลับจะนอน" เสียงที่ได้ยิน ทำให้ทั้งสองรู้ว่า คงไม่ใช่เวลาทีจะมาเกี่ยงกันต่อไป
/คือ/ +คือ+ แต่ก็ไม่วายพูดพร้อมกันอยู่ดี
/คือ แค่อยากจะบอกว่า วันนี้...ขอบใจนะ/ ไม่รู้ทำไม แค่พูดเท่านั้น นภก็ถึงกับใจสั่น ไม่กล้า แม้แต่จะมองหน้าเพื่อนบ้านที่กำลังคุยกันอยู่
+ครับ ผมก็แค่จะบอกว่า วันนี้...อุ่นดีจัง ^_^ + ป๊อง! อีกแล้วเด็กคนนี้ทำให้เขาต้องหน้าแดง อีกแล้ว
/เอ่อ ไป ไปนอนดีกว่า ฝะ ฝันดีนะ/ นภตอบแล้ว ล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยไม่รอฟังว่าคนตรงหน้าจะพูดอะไรต่อ
+ครับ แล้วฝันถึงด้วย ฝันดีครับ+ เสียงที่ได้ยิน ทำให้นภนอนยิ้มอยู่คนเดียว ดีนะ ที่คนหน้าสวยไม่ได้ต้องนอนรวมกับใคร ไม่อย่างนั้น เขาต้องถูกกล่าวหา ว่าบ้าไปแล้วแน่ๆ
--------------------------------------------------
next :
/นี่ภัทร นายรู้อะไรไหม พี่เคยสัญญากับเด็กคนนึง ว่าจะพาเขามาที่นี่ แต่ก็ไม่ได้พามาสักที/
+เหรอครับ เขาคงสำคัญมากเลยนะครับ+
/สำคัญสิ ตอนเด็กๆเราสนิทกันมากเลยนะ แต่ มันก็นานมาแล้ว/
+แล้วอย่างนี้ถ้ามาเจอกันอีกที พี่นภจะจำเขาได้เหรอครับ+
/ต้องจำได้สิ เมื่อเช้าก็เพิ่งได้จดหมายของเขามาเลยนะ ส่งรูปมาด้วย โตขึ้นไม่เท่าไหร่เลยเด็กคนนี้/
+เหรอครับ น่าอิจฉาจัง ทีผมไม่เห็นมีใครจะจำได้เลย+
Tags: bass, nop, part 40 Comments