Bass : Part 3
posted on 13 Aug 2009 00:22 by fatstory in Bass
MyMarch Short Story : Season 3
Bass
Part 3 :: เจ็บ
--------------------------------------------------
Previously :
เหมือนฟ้าฝนจะแกล้งกัน นภ ออกจากบ้านฝนก็ตกทันที
แล้วไหนยังจะเรื่องจักรยาน
ของเด็กหนุ่มม.ปลายอีก
ทำให้กระดาษวาดเขียนเสียหาย สุดท้าย
เด็กหนุ่มคนนั้นจึงได้รับอาสาจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นเอง
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Part 3
/โฟร์ท อย่าลืมเรื่องงานกลุ่มด้วยนะ แล้วเจอกัน/
-ค่ะ คุณหนู เอ้อ แล้วอย่าลืมไปอุดหนุนที่ร้านบ้างนะ-
/คร้าบๆ ไปแน่ๆ บายคร้าบ/
-เอ้อ นภ ฉันว่า เด็กนั่น ต้องหลงแกแน่ๆ ฮิอิ-
เด็กนั่น ต้องหลงแกแน่ๆ ต้องหลงแกแน่ๆ ต้องหลงแกแน่ๆ.....
คำพูดของ "โฟร์ท" เพื่อนรักของนภ
ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเขาตั้งแต่เช้า
ไม่ใช่ว่านภจะไม่สังเกตเห็นอาการหน้าแดงของหนุ่มม.ปลายเมื่อตอนเช้า
หากแต่เขาคิดว่ามันไม่น่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ได้
กับคนที่เพิ่งรู้จักกันเพียงแค่วันเดียวเท่านั้น
ที่สำคัญที่สุดต่อให้นภจะหน้าสวยแค่ไหน แต่เขาก็เป็น ผู้ชาย
แม้ในช่วงเช้า จะเกิดเหตุการณ์ต่างๆมากมาย แต่ช่วงเย็น ณ
สถานีอนามัยหมู่บ้านแห่งนี้ ก็ยังคงเป็นสถานที่ ที่นภ
จะสามารถหาความสงบได้มากกว่าที่อื่นหน่อย จนกระทั่ง
-น้องนภคะ น้องนภ-
-น้องนภคะ!-
/ครับ ว่าไงครับพี่ก้อย/
-คือ วันนี้ไม่ค่อยมีอาสามาช่วยเลยน่ะคะ
แล้วพอดีมีนักเรียนจะมาทำแผล แต่ไม่มีใครอยู่เลย อีกอย่าง
พี่เห็นเด็กๆก็ไม่มีแล้ว พี่รบกวนนกๆ น้องนภช่วยทำแผลให้หน่อยได้ไหมคะ-
/อ่อครับ ได้ครับ/
-ขอบคุณมากๆนะคะ แต่ว่า อะไรน๊า ที่ทำให้น้องนภใจลอยซะจนพี่เรียกไม่ได้ยินเลยคะเนี่ย-
/55 ไม่มีอะไรหรอกครับ ว่าแต่พี่ก้อยบอกให้เขาเข้ามารอที่ห้องเลยแล้วกันนะครับ เดี๋ยวผมหยิบอุปกรณ์ก่อน แล้วจะตามไป/
ด้วยเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น นภ อดคิดไม่ได้ว่า
ทำไมเด็กผู้ชายคนเดียว ถึงได้มีอิทธิพลต่อความคิดของเขามากมายขนาดนี้
แต่ที่แน่ๆตอนนี้ หน้าที่ของอาสาอย่างเขา ควรจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด
เพราะสิ่งที่ทำอยู่ บางครั้งอาจเกี่ยวข้องกับยาต่างๆ หากหยิบผิดหยิบถูก
จะเป็นผลเสียต่อผู้อื่นได้ ดังนั้นเขาควรสลัดความคิดบ้าๆ นี้ไปซะที
/นี่นาย..../
+อ้าว เธอเอ้ย คุณนั่นโอ้ย..เอง+
นภตกใจที่เห็น (อดีต)เด็กหนุ่มหน้าใส คนเมื่อเช้ามาอยู่ตรงหน้า
ในห้องทำแผล ซึ่งตอนนี้หลายจุดบนบริเวณใบหน้า ฟกช้ำ บริเวณหางคิ้ว และ
ริมฝีปาก มีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย ดูแล้ว เด็กคนนี้ไม่น่าจะเป็นคนเกเร
หรืออันทพาล ทำให้คนหน้าสวยอดสงสัยไม่ได้ว่า
เขาไปได้รอยฟกช้ำและแผลพวกนี้มาจากไหน
/นี่นาย เอ่อนาย.../
+คีตภัทร เรียกภัทร ก็ได้ครับ + เด็กหนุ่มตอบพลางยิ้มกว้าง
/อืม นายภัทร ไปทำอีท่าไหนมา ถึงได้แผลเต็มตัวขนาดนี้เนี่ย/
+แค่หน้าเองครับ ที่ตัวไม่มีซะหน่อย+
/หน้าก็หน้า แล้วนี่ตกลงไปทำอะไรมาเนี่ย ดูซิเยินไปหมดแล้ว/
+อย่าไปสนใจเลยเนอะ รู้แต่ว่ามันก็คุ้มนี่นา ถ้ารู้ว่าเป็นแล้วจะได้......+
/ได้อะไร/ หนุ่มหน้าสวยซักถามหนุ่มรุ่นน้อง เพราะไม่เข้าใจความหมายของคำตอบที่ได้รับมากนัก
+ก็ ได้ ได้ ได้รู้ว่ามันรู้สึกเท่ห์คอดๆ เลยงัยเล่า ^_^
ชะอุ๋ย+ ภัทรทำหน้าที่คิดว่าเท่ห์ที่สุด
แต่แผลบนใบหน้าก็ไม่ได้อำนวยเอาซะเลย
/ยังจะทำทะเล้นอีกนะ รู้ไหม ไอ้เรื่องชกต่อยเนี่ย มัน บราๆๆๆๆๆ/
+เอ่อ+
/นี่แล้วถ้าพ่อแม่เขารู้เข้า เคยคิดบ้างไหม ว่า บราๆๆๆๆๆ/
+เอ่อ+
/เอ่ออะไร ล่ะ/
+คือแบบว่า เลือดมันไหลใหญ่แล้วอะ เมื่อไหร่จะทำแผลซักทีอะ+
/เฮ้ย ขอโทษๆ/
ถึงแม้ว่า อายุของนภและภัทร จะห่างกันไม่มากนัก
แต่ด้วยความที่คนหน้าสวย ถูกเลี้ยงดูมาแบบผู้ใหญ่ ทำให้หลายครั้ง นภ
อาจติดนิสัยมาบ้าง พอมาเจอใครทำตัวไม่ถูกต้อง รับรองได้เลยว่า ถ้าไม่หูชา
คนๆนั้น ก็คงไม่อยากที่จะทำสิ่งนั้น ไปอีกนานเลยทีเดียว
/นี่ตกลงจะบอกได้รึยัง ว่าไปทำอะไรมา/
หนุ่มหน้าสวย
ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีเช่นเคยขณะถามคำถามไปด้วยกัน
นิ้วเรียวสวยจับสำลีชุบแอลกอฮอลขึ้นมาเช็ดบริเวณแผล อย่างแผ่วเบา
ด้วยแผลนั้นอยู่ใกล้กับดวงตามากเกินไป ทำให้นภต้องใช้ความตั้งใจอย่างมาก
จนไม่ทันได้สังเกตว่า ถูกผู้ได้รับบาดเจ็บจ้องมองอยู่นานขนาดไหน
+ก็ ก็มีเรื่องชกต่อยกันนิดหน่อย แต่เดี๋ยว อย่าเพิ่งว่านะ คือเห็นคน 2 คนโดนรุมอยู่ ก็เลยทนไม่ได้+
/อ๋อเหรอ พ่อพลเมืองดี ตอนแรกนึกว่ามีเรื่องชกต่อยแบบว่า แย่งแฟนกันทำนองนั้น/
+ไม่ใช่ๆ ถ้าเป็นเรื่องที่ว่าละก็ ผมอาจเจ็บมากกว่านี้ก็ได้
แต่ยอม แฟนทั้งคน เพียงแต่ตอนนี้ ผมได้แค่มองๆเขาแค่นั้นแหละ ไม่กล้าจีบ+
/เหรอ.. เขาคงน่ารักมากๆเลยนะ
ถ้าจะทำให้นายโกรธแทนได้ขนาดนั้น/ แม้คำพูดจะดูธรรมดา แต่ลึกๆ ในใจของนภ
กลับเหมือนว่ามันจะเต้นช้าลง และช้าลง
+น่ารักสิครับ น่า...รัก มากๆ ด้วย โอ้ยยย+
/ขอโทษ ก็บอกแล้วว่าให้นั่งนิ่งๆ เป็นไง เจ็บละสิ เอ้า ตรงปากเสร็จแล้ว หันหน้ามาตรงๆด้วย/
เป็นอีกครั้ง ที่นภ บรรจงหยิบสำลีชุบยาล้างแผล
มาทำความสะอาดก่อนที่จะติดพลาสเตอร์บริเวณสันจมูก แต่แปลก
ที่คราวนี้หลังจากละสายตาจากบาดแผลแล้ว สายตาของนภ
กลับจ้องมองไปยังดวงตาของคนที่นั่งตรงกันข้าม ราวกับมีแรงดึงดูด
/สะ เสร็จแล้ว/ นภถอนสายตาจากภัทรหลังจากจ้องมองกันอยู่ได้ไม่นาน
จากนั้น จึงได้เก็บอุปกรณ์ที่นำมาด้วย
เตรียมตัวที่จะกลับไปยังห้องพักของตน แต่ไม่วาย
ถูกหนุ่มรุ่นน้องที่ตัวใหญ่กว่า จับข้อมือไว้ซะก่อน
+เดี๋ยวก่อนสิ เอ่อ คือมันเจ็บๆ แถวหน้าอกน่ะครับ ช่วยดูให้หน่อยได้ไหม
ว่าเป็นอะไร คือตอนที่มีเรื่อง ภัทรล้มไปกระแทกกับรั้วไม้ น่ะครับ+
สายตาของหนุ่มรุ่นน้อง บ่งบอกถึงความเจ็บปวดอย่างที่สุด ทั้งที่จริงๆแล้ว มันหายเจ็บจนแทบจะไม่รู้สึกอะไรแล้วด้วยซ้ำ
/อะ อืม ได้ ทีเมื่อกี๊ละบอกว่าที่ตัวไม่มีแผล
แต่ว่าเราคงทำได้แค่ตรวจสอบเบื้องต้นนะ เพราะไม่รู้อะไรมากหรอก
ยังไงก็ต้องรอถามคุณหมออีกที เดี๋ยวนายก็ไปนอนบนเตียงนะ แล้วปลดกระดุม
นิดหน่อย ให้พอตรวจได้โอเคนะ/
เพียงครู่เดียวที่ นภ หันหลังไปเก็บอุปกรณ์ หนุ่มรุ่นน้อง ก็ขึ้นไปรอบนเตรียงตรวจเรียบร้อยแล้ว
/เฮ้ย บอกว่าให้ปลดกระดุม นิดหน่อย ไม่ถึงกับต้องถอดเสื้อก็ได้/
+อ้าว ไหนๆ ต้องปลดแล้วก็ถอดไปเลย เผื่อมีตรงไหน ที่ผมไม่เห็นอีกด้วยไง+
การตรวจแบบนี้ นภ เคยช่วยพี่ๆพยาบาลทำหลายครั้ง
แต่คงจะเป็นครั้งนี้แหละ ที่นภรู้สึกว่ายากที่สุด ทั้งๆ ที่เมื่อก่อน
นภก็เคยถอดเสื้อเล่นกีฬากับเพื่อนๆมาหลายครั้ง
แต่ก็ไม่เคยที่จะต้องอยู่ใกล้ชิด และ สัมผัสกับร่างกายดูดี
ของคนที่ไม่คุ้นหน้าแบบใกล้ชิดขนาดนี้ อีกอย่างนภนั้นอยู่ช่วยฝ่ายเด็กเล็ก
/ตรงนี้เจ็บมั้ย/ สองนิ้วเรียวสวย
กดลงไปบริเวณเหนือหน้าอกด้านขวา ของคนที่อายุน้อยกว่า เพื่อตรวจหาว่า
จะมีอาการฟกช้ำภายในหรือไม่
+มะ ไม่+ ภัทรตอบกลับทั้งๆที่ไม่ได้มองหน้าของผู้ที่สัมผัสกับร่างกายแม้แต่น้อย
/แล้วตรงนี้หละ/ คนหน้าสวย เลื่อนนิ้วมาบริเวณกลางหน้าอก
แล้วกดลงไปอย่างแผ่วเบา เพราะกลัวว่า หากมีการฟกช้ำ
ก็จะทำให้คนที่นอนอยู่รู้สึกเจ็บเกินไป
+ตรงนั้นก็ไม่ครับ+
/ถ้างั้น ตรงนี้../ +ไม่ๆ ไม่ใช่ตรงนั้น+
สองนิ้วของนภ เลื่อนมาอยู่บริเวณหน้าอกด้านซ้าย ของภัทร
ยังไม่ทันที่นิ้วจะสัมผัสโดนร่างกายดี แต่ภัทรกลับโพล่งออกมาว่าไม่ใช่
ซึ่งนั่นทำให้คนที่ตรวจอยู่งงนิดๆเช่นกัน ทีแรก ภัทร
กะว่าจะแกล้งหนุ่มรุ่นพี่คนนี้ เล่นๆ แต่ไปๆมาๆ กลายเป็นเขาเขินซะเอง
เขินที่ถ้ารุ่นพี่หน้าสวยที่อยู่ตรงหน้า รู้ว่า บริเวณหน้าอกด้านขวาของเขา
เกิดแรงสั่นสะเทือนที่มาจาก "หัวใจ"
รุนแรงจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอกได้อยู่แล้ว
+คือ ไม่เจ็บแล้วหละ พอเถอะ+
ภัทร รีบลุกขึ้นนั่งพร้อมจัดแจงใส่เสื้อกลับดังเดิม
/อืม ก็.. ถ้ามีอะไร หรือปวดเจ็บตรงไหน ก็มาดูอาการอีกทีแล้วกัน/
+แสดงว่า ถ้าไม่เจ็บอะไร ก็มาไม่ได้ใช่ไหม?+
แม้ว่าน้ำเสียงของผู้ถาม จะดูปรกติดี แต่สีหน้าและแววตา
บ่งบอกถึงความน้อยใจอยู่เล็กๆ
/ภัทร ที่นี่น่ะ
สถานอนามัยนะ ไม่ใช่ร้านก๋วยเตี๋ยว ถ้าไม่เป็นอะไรจะมาทำไมล่ะ/ คำตอบของ
นภ ถึงกับทำให้หนุ่มรุ่นน้องยิ้มร่า ถ้ามีใครดูอยู่ เขาคงคิดว่า
เด็กหนุ่มคนนี้ บ้าไปแล้วแน่ๆ
/นี่นาย เป็นไรอะ น่ากลัวนะเนี่ย ยิ้มคนเดียว/
+ก็ดีใจนี่นา+
/เรื่อง?/
+คุณนภ เรียกชื่อ ภัทร ครั้งแรกเลยนะ+
/อะไรนะ/ นภมองหน้าของหนุ่มรุ่นน้องด้วยสายตาจับผิด
+เปล่านี่ ไม่มีอะไร เอ้อ ผมกลับก่อนนะ จะมืดแล้ว แถวนี้ยิ่งเปลี่ยวๆอยู่ด้วย+
หนุ่มหล่อรุ่นน้อง รีบเดินออกไปจากห้องทำแผล
เพราะไม่อยากให้คนที่อยู่ในห้องเห็นว่า
ตนเองหน้าแดงยิ่งกว่าลูกตำลึงเสียอีก
/อืมใช่ แถวนี้น่ะเปลี่ยวนะ อย่าไปฉุดใครมั่วซั่วล่ะ/ นภ ตะโกนแซวไล่หลังหนุ่มรุ่นน้องไป
/ทำไมน้า อยู่ใกล้ๆเจ้าเด็กโข่งนี่ทีไร ยิ้มได้ทุกทีสิน่า/
--------------------------------------------------
next :
/จริงๆนะ เราว่าต้องมีคนแอบตามเราแน่ๆเลยอะ/
*คิดมากรึเปล่า แต่ก็ไม่แน่นะ แกก็แปลก ผู้ชายแท้ๆ
สวยกว่าฉันซะงั้น* นภแวะมาหาเพื่อนรักที่ร้าน LikeLover ก่อนกลับบ้าน
ด้วยหวังว่าคำพูดของโฟร์ทที่ตอนแรกนภคิดว่าจะช่วยให้เขาสบายใจขึ้น
กลับทำให้มันดูแย่ลงมากกว่า
++เราก็รีบหาหนุ่มๆไปรับไปส่งซะทีสิ จะได้ไม่ต้องคอยกลัวว่าจะมีคนคอยแอบตามเรา++ ภนต์หนุ่มหล่อเจ้าของร้านแสดงความเห็น
/โห พี่ก็อีกคนผมผู้ชายนะ แต่ถ้า..../